Rindo e fodendo
Unha vez, fai moito tempo, unha rapaza enconada díxome que non había sentimento máis forte co noso amor. Obviamente estaba borracha de enconamento. Se hoxe o recorda bótase a rir. Especialmente polo fugaz da nosa relación. Que non pasou dun par de saltos á cama. Eu, tentando semellar gracioso, citei a Pons dicindo que, bueno, se hai un sentimento máis intenso ca ese é o apetito voraz que lle entra a un ás tres da mañán e na súa neveira só ten un bote de ketchup. E a verdade é que, no fondo, o penso en serio.
A ela non pareceu importarlle. Coma non lle parecía importar que tivera posto os Doors mentras fodíamos, cando a ela apenas lle gustan. Nin a luz de fóra, cando ela quería estar a escuras. Non sei, creo que me estou dando de conta, agora, que se recorda esa noite non comeza a rir. Xa se comezara a rir de min esa mesma noite…
E tampouco estaba tan enconada.
