Relight my fire (II)
A veces un, para escapar dos seus medos, refúxiase noutras cousas. Estas cousas poden ser mellores ou peores. Pero por todos é sabido que nas cousas malas non hai nada bo. E se hai algo bo é que simplemente teñen mala fama ou que iso bo non vale a pena.
O caso é que cando atopamos un refuxio aceptable, duro, consistente, seguro etc. Sempre podemos atopar outra alma xemelga por aí. A veces é un bo amigo que tenta axudarnos, a veces unha mosiña querida que nos alegra o día (ou quen sabe canto tempo máis).
Non sei, quizais non lle interese a ninguén esta divagación miña. Pero tiña ganas de soltala ó mundo e adicarlla a dúas persoas que nestes días me encheron a alma de felicidade (sona chungo pero é así). A ficha a cal lle corresponde este ciclo. E un rapás que ten cabida en todo o meu, incluido neste coneiro ciclo.
Por moito medo que teña un, e por moito que se quera escapar de todo. Nunca hai que fuxir dunha man auxiliadora.
Gracias por estar aí ches!
Hai 0 comentarios e 0 trackbacks. Léronse 154 veces.
