Latinajos pra Mansio
Posteo por petición expresa de Mansio (Sirocko)
Meo quidem animo.
As guerras non terminan coa firma do armisticio, nequaquam. Logo hai que cumprilo. E iso pode provocar outras consecuencias que se alargan ata moito despois do fin da batalla. Ad eternum se nos pomos parvos.
Outra cousa é cando collo e boto un Age con Mansio. Doulle unha tunda con gregos, cartaxineses ou con quen queira. Acaba a partida, mira a mensaxe de Has sido derrotado e logo teño que aturar o seu berrinche vía MSN e fóra, acabou a guerra e a outra cousa.
Eu síntoo ab imo pectore, pero Man, pedirte perdón por mascrar as túas lexións de romanos é un feito ad absurdum.
A priori podo parecer un chulón, pero se analizamos os meus combates, é dicir a posteriori, son alguén do máis obxetivo. De facto, é tan fácil que quedo ad nauseam de xogar contigo. E se non che gusta, Mansio, botalle azucre ad nutum, ok?
Recorda que eu son unha persoa manueta natura, pero se me tocas os collóns Memento mori.
Ale, ata outra. Eu xa officium servare, Man.
